,,Úr reynslubrunni Bryndísar "heitir fastur
liður hjá okkur í Íslandi í bítið á
fimmtudögum.
Hér eru bréfin sem bárust frá áhorfendum og hún tekur fyrir
næst:
Þau fjalla um annars vegar nágrannaerjur og hins vegar
eiginmenn sem ,,yngdu upp". Sendu okkur línu og segðu hvaða ráð þér
finnst best eiga við. Hér koma bréfin:
,,Kæra Bryndís Mér finnst nágranni minn vera
orðinn allt of yfirgangssamur. Við búum í fjölbýlishúsi og nágranni
minn sem fæddist í húsinu og hefur búið í húsinu alla sína tíð. Af
þeim sökum lítur hann á allt húsið sem sitt og aðra íbúa sem gesti
eða tímabundna leigendur. Hann geymir einu lyklana að sameiginlegri
geymslu, fer frjálslega með hússjóðinn, velur appelsínugula
málningu og teppi að eigin vild á stigaganginn og smekkur hans er
hræðilegur. Hvað gerir við maður við svona nágranna? Ein
langþreytt."
,,Sæl Bryndís. Við erum tvær konur sem erum með
svipaða og erfiða reynslu að baki. Við vorum ,,hamingjusamlega
giftar", töldum við, og höfðum búið mönnum okkar og börnum gott
heimili, eins og það er kallað. Við erum báðar í sárum því menn
okkar fengu skyndilega óstjórnlega þörf fyrir að ,,yngja upp". Þeir
fóru á bak við okkur í langan tíma en svo fór að jafnvel börnin mín
þrjú voru farin að sjá að það var eitthvað gruggugt í gangi og
feluleikurinn var farinn að verða of flókinn til að ganga upp. Allt
sprakk í loft upp, einn óveðursdag og maðurinn minn flutti til
stúlkunnar (viðhaldsins). Svipað gerðist hjá vinkonu minni. Það má
alveg taka það fram að hún er ótrúlega glæsileg og flott kona, svo
eftir er tekið. En hún er að bogna vegna niðurlægingarinnar og
höfnunarinnar. Nú er komið í ljós að við eigum ekki rétt á
lífeyrissjóðsgreiðslum úr lífeyrisjóði eiginmannsins. Við stóðum
saman í húsbyggingum, barauppeldi og því öllu og á efri árum á
maður ekki neitt nema hálfa íbúð og biturð. Börnin mín eru öll reið
en vilja ekki missa tengslin við pabba sinn. Nú þurfa þau að
vingast við nýju konuna sem er á fullu að leika hina fullkomnu
,,stjúpmömmu" og á fullu í vinsældakeppni. Sonur minn er að fara að
gifta sig og þá þarf ég að sitja í kirkju og í veislu með mínum
fyrrverandi og ,,stúlkunni". Hvaða uppörvandi orð áttu fyrir okkur
,,sem var skilað"??
Viltu þú leggja eitthvað til málanna? Og hvað finnst þér
um ráð Bryndísar?
Kveðja, Sirrý