Það loguðu allar símalínur í Íslandi í
bítið í morgun þegar við vorum að ræða um Kompásþáttinn
síðasta. Þar var, eins og alþjóð veit, rætt um ásakanir á hendur
Guðmundi í Byrginu um að fara illa með opinbert fé og
misnota skjólstæðinga sína kynferðislega. Þetta er svakalegt mál.
Og það kom okkur morgunhönunum á óvart að allir þeir áhorfendur sem
komust að voru ósáttir við Kompásþáttinn, fannst ekki tekið tillit
til þess að forstöðumaðurinn á fjölskyldu og börn og einn benti á
að dómstólarnir ættu að fjalla um svona mál en ekki sjónvarpið. En
það eru margar hliðar á þessu. Hvað á fréttamaður að gera sem fær
svona upplýsingar í hendurnar, með símamyndum þar sem viðkomandi
berar kynfæri sín og er ógnandi. Á hann að láta þar við sitja,
salta upplýsingarnar? Á ekki að hugsa um hag skjólstæðinganna sem
komu varnarlausir og í slæmu ástandi inn á meðferðarheimilið og
treystu á yfirmanninn? Það er viðkvæmt sambandið milli ,,læknis" og
sjúklings.
Þátturinn hefur sannanir máli sínu til stuðnings úr mörgum
áttum. En hvað finnst þér, á umfjöllunin rétt á sér?
Sendu línu.
Kveðja,
Sirrý