,,Ísland í bítið" hættir í sjónvarpi eftir að föstudagsþættinum lýkur. Þetta á eftir að koma óþægilega við marga. Því við erum flest vanaföst á morgnana. Aldrei er líf manns eins vanabundið og á morgnana þegar haldið er út í daginn. Og fjölmargir hafa vanist því að koma sér af stað með sjónvarpinu, morgunkaffi, blöðin, fréttir og spjall í sjónvarpinu. Það hefur líka verið gífurlega gaman að taka þátt í þessu. Skemmtilegur vinnufélagi - Heimir Karlsson - og margir fleiri dásamlegir félagar sem hafa byrjað daginn snemma með manni undanfarna mánuði. En við eigum ekki stöðina og þeir sem eiga peningana ráða. Það hefur því verið ákveðið að spara, færa til fjármagn og breyta þættinum yfir í ,,Bítið á Bylgjunni" - enda mjög margir sem hlusta á útvarpið í bílnum á leið til vinnu. Ég hef hins vegar áhyggjur af þeim sem vinna heima, eru heima með börn, eru í vaktavinnu eða eru bara hættir að vinna og finnst notalegt að hafa þennan félagskap sem morgunsjónvarp er. Þeir munu vonandi sakna okkar þar til þeir hafa vanist því að vakna með Bítinu á Bylgjunni.

Breytingar hafa hins vegar alltaf verið til góðs í mínu lífi. Og það eru spennandi tímar framundan. Ég fæ fleiri skemmtileg tækifæri á Stöð 2 - enda kraftmikill vinnustaður þar sem verkefnin eru næg. Við Heimir verðum til að byrja með í Bítinu á Bylgjunni en með hækkandi sól fer ég yfir í kvölddagskrá Stöðvar 2. ,,Örlagadagurinn" fer aftur í loftið á Stöð 2 í vor. Ég hlakka til en það verður samt leitt að sjá á eftir góðum félögum og vinnudegi sem er svona óvenjulegur - erfiður, en líka skemmtilegur. Þá er bara að vona að manni takist að halda samt áfram að vakna snemma! Ég treysti því á að Bítið á Bylgjunni verði það skemmtilegur morgunþáttur að hann veki mann eins og hressandi hanagal á morgnana þegar haldið er út í vinnu við ,,Örlagadaginn."

Allar ábendingar um góða viðmælendur eru vel þegnar. Ég er þegar komin með lista yfir spennandi gesti í þáttinn. Lumar þú á góðum ábendingum? Sendu mér línu.

Kveðja,

Sirrý

Ég er búin að fá alveg nóg af fréttum af öllum þessum ökubrjálæðingum sem aka um á 200 kílómetra hraða, jafnvel án ökuréttinda, búið að stoppa þá aftur og aftur og samt halda þeir áfram að ógna lífi sínu og annarra á þjóðvegum landsins - jafnvel dauðadrukknir eins og maðurinn sem var tekinn í Hvalfjarðargöngunum um daginn. Þessar hræðilegu fréttir berast mörgum sinnum í viku. Og hvað gerist svo þegar dauðadrukkinn ökumaður þjösnast áfram á 200 kílómetrahraða á flótta undan lögreglunni? Hann er látinn sofa úr sér, yfirheyrður, sektaður og er SLEPPT. Gissur Sigurðsson fréttamaður sagði í Íslandi í bítið um daginn að í Noregi væri svona mönnum umsvifalaust stungið í fangelsi og látnir taka úr harða refsingu. Er ekki kominn tími til að við förum að taka harðar á þessum ökubrjálæðingum??? Hvað finnst þér?

Ég sat um daginn hjá litlum dreng, Nóna 8 ára gömlum sem er lamaður fyrir neðan mitti eftir árekstur og búinn að missa litlu systur sína hana Þulu í umferðarslysi. Þetta er sorglegra en orð fá lýst. Þjóðin finnur öll til með þessari fjölskyldu og við viljum öll geta gert eitthvað til að lina þjáningu þeirra. Það er bara svo lítið hægt að gera.

Nema aka varlega, bæta umferðarmenninguna og herða refsingu til að stöðva þessar tímasprengjur sem æða um vegi landsins - jafnvel próflausir, blindfullir og hafa sumir oft verið gripnir áður. Nú er komið nóg. Í fangelsi með þá sem fremja svona glæpi.

Hvað finnst þér?

Kveðja,

Sirrý